This has to be the 3rd or 4th time that Termechi’s and my friends wanted me to write some brief notes about him. And as I don’t like to repeat my last writings, I wonder how to tell the untold or unwritten.
But every time after his exhibitions, he would be go on such isolation that by his next presentation it seems that we found a new painter, and every time that we look at his works, we have a new feature of him . Today that paintings has lost the shape and mode of its secret & doubtful installment in the traffic of colors; his paintings may make us a new space, his knowledge in seeing the objects and his instances in the forms of solid color spaces and metaphysics which would make you stay still and realize his expert in process of colors and amount of lights, which requires a lifetime of finding and another lifetime of making it eternal, and this all and all of it makes him a painter without flaw .
He is not ancient, not old, he is not the man of today, but his works are much better for today than past. His works cries that the rules of painting are far from making video clips.
They say that what makes the difference between painting and advertisement signs of streets and walls of metro stations and stands .
His paintings are included in my land’s everlasting images , and by each time looking at his works you may need some more time to stand and take a closer look to the forever still sight of his paintings.
H. Taghizadeh .R
2002
تصاویر ماندگار سرزمین من
این سومین یا چهارمین باریست که دوستانی که به حسین ترمه چی ارادتی دارند و به من نظر لطفی، خواسته اند تا چند سطری در معرفی او بنویسم. و من که میانه ای با تکرار همان حرفهایی که دو، سه باری گفته ام ندارم، مانده ام که چه بگویم که قبلا نگفته ام یا در باب او نگفته اند. اما هر بار پس از هر نمایشگاه و سخنی، او چنان انزوا گزیده است که پس از چندی با نمایش آثارش گویی نقاشی است که تازه پیدایش کرده ایم و هر بار که آثارش را می بینی او را دوباره می یابی در هیئتی تازه . اما امروز که نقاشی ایستایی مرموز و پر ابهابش را در هجوم رنگ ، شکل و مد از دست داده است، نقاشیهای او برایمان فضایی تازه می سازد. معرفت او در نگاه به اشیاء و تمثیلهای او در قالب فضاهای رنگی منجمد و متا فیزیکی که ساکنت می کند و استادی او در پردازش رنگها و تعدد و کثرت نورها، که هر کدام عمری می خواهد تا بیابی و عمری دیگر تا ماندگارش کنی همه و همه از او نقاشی می سازد که تایی ندارد. او کهنه نیست، قدیمی نیست، مرد امروز نیست اما آثارش بیشتر به درد امروز می خورند تا دیروز . تا به ما بگوید آداب نقاشی با آداب ویدئو کلیپ ساختن فرق می کند. و بگوید که چه چیزهایی است که نقاشی را از نقش و نگار دیوارهای خیابان و ایستگاههای مترو و دکه های تبلیغاتی متمایز می کند .
نقاشی های او در زمره تصاویر ماندگار سرزمین من است و با هر بار دیدن آثار او می توان رخصتی از زمان گرفت برای ایستادن و تماشای آنی و درنگی که برای همیشه ساکن شده است . آخر قصه می ماند دست مریزاد گفتن به همت آنان که ما را به تماشای اینهمه نقاشی دعوت کرده اند .
مشهد عزیز - مهرماه هشتاد و یک – هادی تقی زاده
گفتاری بر نمایشگاه نقاشیهای استاد حسین ترمه چی